Podsumowanie 2016

   Rok zleciał. Sporo wydarzyło się w moim życiu zawodowym, a dzięki półrocznemu urlopowi, który zafundowałem sobie pomiędzy pracami, miałem więcej czasu by udzielać się w strefie szeroko pojętej popkultury.

NICO. PONAD PRAWEM (1988)

  NICO. PONAD PRAWEM 

NICO a.k.a. ABOVE THE LAW (1988)

reż. Anderw Davis

   Jeśli znacie kogoś kto miał bardziej badassowe wejście w świat filmu niż Steven Seagal, to bardzo proszę wytknijcie mi to w komentarzu poniżej, ale śmiem twierdzić, że nikogo takiego nie znajdziecie. Bruce Lee zaczynał jako dziecko. Sylvester Stallone przed "Rockym" wegetował w branży 7 lat. Arnold Schwarzenegger wystartował co prawda jako Herkules, ale o jakości filmu "Herkules w Nowym Jorku", jak i samej roli można napisać wiele, ale z pewnością nic dobrego. Jean Claude Van Damme zanim zagrał Franka Duxa w "Krwawym sporcie" najpierw musiał tańczyć breakdance i udawać geja karatekę. Jedynie Chuck Norris zaliczył zacny debiut, ale była to jedynie jedna scena, w której zresztą ginie. A Seagal został współautorem scenariusza (tzw. story), producentem i odtwórcą głównej (a w niektórych tłumaczeniach nawet tytułowej) roli w swoim filmowym debiucie!!!

Mistress America (2015)

MISTRESS AMERICA (2015)

reż. Noah Baumbach

   Grety Gerwig nie znałem dotąd absolutnie, z tym większym zaciekawieniem wybrałem się na "Mistress America" z nią w roli głównej, bo skoro taki festiwal jak KAMERA AKCJA poświęca aktorce blok pięciu filmów, to znaczy, że wstyd jej nie znać.

Szkolne oszołomienie (1988)

SZKOLNE OSZOŁOMIENIE

SCHOOL DAZE (1988)

reż. Spike Lee

   "Szkolne oszołomienie" z pozoru jest totalną odwrotnością pierwszego filmu Spike'a Lee. To wrzeszczący feerią barw i dźwięków musical, na końcu którego następuje jednak przebudzenie...

Ona się doigra (1986)

ONA SIĘ DOIGRA

SHE'S GOTTA HAVE IT (1986)

reż. Spike Lee

   Przełomowy dla niezależnego kina afroamerykańskiego debiut reżyserski 29 letniego Spike'a Lee.

Nowy rozdział życia

   Za kilka dni skończy się lato 2016 roku. Skończy się tez mój półroczny urlop, który zafundowałem sobie po złożeniu wypowiedzenia z pracy, w której spędziłem ostatnie siedemnaście lat. Pracę samą w sobie zdążyłem polubić, ale nadeszła ostateczna chwila, by ją porzucić. Uciekłem niczym szczur z tonącego statku, tyle tylko, że na tym statku nie było już mojego kapitana. On zwinął się dziesięć lat wcześniej. Teraz, ten niegdyś dobrze funkcjonujący zakład, zaczęło zżerać paskudne choróbsko. Dwugłowy rak, którego nie dało się usunąć. Jedynym ratunkiem okazało się usunięcie z niego siebie.

W otchłani gniewu (1992)

W OTCHŁANI GNIEWU (1992)

"POOLS OF ANGER"

reż. Russell S. Kern

   W każdy wtorek wakacji z inicjatywy pracowników Ośrodka Profilaktyki i Integracji Społecznej w pabianickim kinie Tomi odbywają się pokazy filmów o utraconej godności, walce z uzależnieniem i trudzie wychodzenia z nałogu. Repertuar jest ambitny, a w nim m.in. takie filmy jak: "Requiem dla snu", "Wszyscy jesteśmy Chrystusami" czy "Skazany na bluesa". Ale takie filmy profilaktyczne, czy też anty-uzależnieniowe często nie wychodzą zgodnie z chwalebnymi intencjami ich twórców. Modelowym tego przykładem wydaje się być "W otchłani gniewu".